Review: Prey (Xbox 360)
Prey is de zoveelste first-person shooter waarbij je rondloopt in een ruimteschip op zoek naar buitenaardse gedrochten om ze een kopje kleiner te maken. En toch: Prey kicks ass! De game heeft namelijk alle ingrediënten van een Hollywood blockbuster: een verhaallijn die je meteen bij de keel grijpt, een actieheld die helemaal geen held wil zijn, buitenaardse monsters, ontzettend mooie graphics en een immense kans op een sequel. En dan hebben we het nog niet over de innoverende en unieke features gehad!
Net als Duke Nukem For(n)ever werd Prey al jaren bestempeld als ‘vaporware’: niemand geloofde nog dat de game ooit zou uitkomen. De ontwikkeling van deze first-person shooter begon al in 1995, maar ondanks het regelmatig opduiken op E3’s en in magazines bleef de release van de game uit. But who cares? Het is dan toch gelukt! Sinds 14 juli ligt Prey in de winkel, en da’s maar goed ook!
Jij speelt de rol van Tommy, een Cherokee-indiaan die eigenlijk niet veel met zijn afkomst wil te maken hebben en zich buiten het reservaat beter voelt dan erin. Op een nacht wordt hij echter samen met zijn vriendin Jen en zijn grootvader (en een groot stuk van de rest van de wereld) ontvoerd door buitenaardse wezens. We willen niks van het verhaal weggeven, maar het kan weinig kwaad om te zeggen dat je eenmaal aan boord van het gigantische ruimteschip probeert te ontsnappen. Tijdens je ontsnappingspoging leer je meer over de geestenwereld en de voorvaderen van de Cherokee, wat je enkele belangrijke overlevingstechnieken oplevert.
Prey is en blijft een eenvoudige first-person shooter, maar enkele opvallende details maken deze game echt leuk om te spelen. Het immense ruimteschip waarin je je bevindt, is half organisch en half machine, wat voor een tamelijk bizarre omgeving zorgt. Daarbovenop moet je regelmatig puzzels oplossen waarbij je de zwaartekracht moet aanpassen. De vloer kan in een oogwenk het plafond worden, en een vijand kan plots via een ‘portal’ opduiken op wat voor jou de wand is, maar voor hem de vloer. Het klinkt misschien wat verwarrend, maar het is ontzettend leuk.
Om je doorheen het gigantische ruimteschip te bewegen, moet je vaak gebruik maken van portals. Een portal is letterlijk een gat in de ruimte waar je doorheen kunt lopen om een andere ruimte te bereiken die zich aan de andere kant van het ruimteschip kan bevinden. Leuk is dat wanneer je achter een portal staat, je het ding niet eens ziet. Het is allemaal nogal bizar, maar dat maakt het er alleen maar plezanter op. En dan hebben we het nog niet gehad over de kleine planeetjes binnen het ruimteschip met een eigen zwaartekracht, of het op de muren lopen via de speciale verlichte ‘zwaartekrachtpaden’. Na een paar minuutjes Prey weet je niet meer wat nu onder of boven is.
Verder beschik je over enkele kickass wapens en zitten er een paar monsterlijke vijanden in de game, maar echt ’vettig’ wordt het nooit. Dankzij Tommy’s roots kan hij waneer hij wil uit zijn lichaam treden voor een ‘Spirit Walk’. In geestvorm kun je schijnbaar onbereikbare plaatsen bereiken, maar je lichaam blijft wel kwetsbaar achter. Dit zorgt voor enkele leuke puzzels, waardoor de game meer is dan enkel knallen, knallen en knallen. Daarbij komt nog dat je eigenlijk ook niet kan sterven. Wanneer je health bar leeg is, kom je namelijk terecht op de Eeuwige Jachtvelden, waar je op geesten kunt jagen om weer krachten op te doen. Een erg leuke toevoeging, die er voor zorgt dat je nooit gefrustreerd raakt. Misschien is dat ook de reden waarom we echt van Prey hebben genoten. De erg mooie graphics en de muziek (inclusief sterke voice acting!) hebben er natuurlijk ook wel iets mee te maken.
En om af te sluiten willen we ook nog even zeggen dat het multiplayer-gedeelte (hoewel tamelijk beperkt en soms nogal ‘laggy’) ook erg leuk is. De verschillende maps zijn vrij evenwichtig en goed uitgewerkt, met portals en muurlopen à volonté.
Conclusie
Prey is een erg leuke en innovatieve first-person shooter die op sublieme wijze een aantal nieuwigheden (portals, het veranderen van de zwaartekracht, de Spirit Walk) introduceert. De graphics en het geluid zijn prachtig, en het sciencefictionverhaal grijpt je meteen bij de keel. Prey is een knaller van een game!